***

მაინცდამაინც ადამიანი გჭირდება,
მაინცდამაინც ადამიანი.

კლავს –
დისტანცია ფურცლებს და თითებს შორის.
ყოველდღე ერთი ნიჩბის მოსმაა დაშორება.

ზღვაში გასულებს არ ადარდებთ საკუთარი თავი.

მაინცდამაინც ადამიანი გჭირდება,
მაინცდამაინც ადამიანი.

როცა ბურანში ხარ,
მხოლოდ ის გახსოვს – წერო…
და რაღაც უცნაური ხმები გესმის.
შეიძლება, ადრე რომ გაღელვებდა
და ახლა აღარ.

ყველა ვერ გადარჩება,
ვინც ნაპირზე დარჩა.
ვერც ზღვიდან დაბრუნდება ყველა.

ანძის სიმაღლიდან მხოლოდ ვარსკვლავები ცვივიან.

მაინცდამაინც ადამიანი გჭირდება,
მაინცდამაინც ადამიანი.

მნიშვნელოვანია – საით.
მნიშვნელოვანია – როდის.

მუხლები ყოველთვის ერთსა და იმავეს იმეორებენ –
იყოს ნება შენი.

ზღვაში გასულებს არ ადარდებთ საკუთარი თავი.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s