***

კაცობრიობა უფსკრულისკენ მიექანება,
როცა მე,
უგონოდ მთვრალი,
გულაღმა ვწევარ ჩემი ოთახის იატაკზე.

ეს არის ყველაზე დაბალი წერტილი
ჩემს სახლში.

ვწევარ
და გულში მეათასედ ვიმეორებ,
რომ მკვდარი ვარ უშენოდ,
რომ მჭირდება შენი სიყვარული,
რომ შენს გარეშე ეს ცხოვრება არ შემიძლია.

ქუჩაში
გულისწამღებად ყეფს უპატრონო ძაღლი,
რომ შეეძლოს – გაჩუმდებოდა.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s