***

დილით მამაჩემმა მთხოვა ლარნახევარი
და არ მქონდა.

მთელი სული არეული მაქვს,
მაგრამ ვიცი,
რომ ყველაფერი მეპატიება – სიმართლის გამო.

სინამდვილეში,
ვინც თავს გვესხმის,
თვითონ არის მსხვერპლი.

მე არ მჭირდება ვინმეზე მაღლა ვიდგე.
არც თავდამსხმელების მუშტებსა თუ სიტყვებს ვიგერიებ.
ისინი იქნევენ კიდურებს,
ისვრიან წინადადებებს,
მაგრამ მეორე ნაპირზე.

ჩემს სულიერ მდგომარეობას
სოციალური გარემო განაპირობებს
და ყოველდღიურად მაყალიბებს ასოციალურ ტიპად.

აქ არ არის ადგილი პოეზიისთვის,
აქ მხოლოდ უნდა გწამდეს და წერდე.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s