***

უბრალოდ,
ვიწექი ტახტზე
და ჩიტების ჭიკჭიკს ვუსმენდი.

ვიწექი
და ვფიქრობდი,
რომ ჩვენ საერთოდ არაფერი გვქონდა საკუთარი თავებისთვის
და რაღაც მაინც – ერთმანეთისთვის.

მე მათთვის არ მითხოვია,
ემღერათ ჩემთვის.

ჩიტები დაფრინავდნენ
ჩემი ოთახის ღია ფანჯარასთან
და ჭიკჭიკებდნენ,
რომ შეუძლებელია ადამიანს გაუტყდეს გული.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s